|
 |
|
Gospa izronila iz
kostiju ubijenih Srba!
|
|
Statua Gospe
|
Piše:Jasna Jojić
Pošto je Vatikan nedavno definitivno i zvanično odbacio mogućnost da se u Međugorju ikada prikazala Gospa, a britanski “Dejli mejl”, citirajući sveštenstvo bliskih Svetoj stolici, celu priču nazvao delom Sotone i prevarom za zgrtanjem para, preostaje još samo jedna sitnica pa da se Čudo u Hercegovini zapečati za istoriju. To je istraga sve glasnijih sumnji da je Gospa u suštini bila samo dobro osmišljena prevara kojom je na brdo iznad srpskog sela Čitluk, kod Mostara, prizvano mnogo nacionalistički, a samim tim i katoličanstvom predojenih Hrvata, pa da se onda ta činjenica iskoristi za novu, državnu granicu.
Bilo koji drugi zaključak predstavljao bi pobijanje najočiglednijih, činjenica koje, kad se hronološki poređaju, izgledaju ovako:
Okolina Čitluka bila je, sve vreme tokom trajanja Titove Jugoslavije, trn u oku bratstvu i jedinstvu. Tamošnji živalj tvrdio je, a to se ponegde pojavljivalo i u arhiviranim radovima istoričara, da se u blizini mesta na kojem se pojavila Gospa (na podbrđu Crnice u selu Bijakoviću), nalazi jama u koju su ustaše 1941. godine zakopali 3.000 pobijenih. Uglavnom Srba.
I tada je, kao uostalom i sada, u oblasti Međugorja postojao srpski manastir Žitomislić, star 400 godina (s kraja 16. veka). Godine 1937, u njegovoj blizini, sazidan je veliki franjevački manastir Široki Brijeg. Istoričari tog kraja beležili su da “Ustaše u Međugorje dolaze već 24. juna 1941. godine, hapse, muče i ubijaju svih sedam srpskih monaha iz Žitomislića. Nešto kasnije, u neposrednoj blizini, ustaše ubijaju preko 3.000 srpskih muškaraca, žena i dece. Jedan od istaknutih hrvatskih učesnika ovog pokolja je i Mate Ivanković, iz bliže okoline...”
Godinu dana posle Titove smrti, preciznije, 24. juna 1981. godine, dakle, na dan ustaškog pokolja srpskog življa, šestoro dece (dečaci iz hrvatskih porodica), od kojih je najmlađi imao 10 a najstariji 16 godina, videli su u Međugorju Devicu Mariju, rekli roditeljima i to je bilo dovoljno da, tokom godina koje su usledile, selo podno Brda, postane svetilište za turistički i verski pohod.
Hrvatska, a donekle i Bosna i Hercegovina, pomažu da seoce u koji se doselila Bogorodica postane lepše, uređenije... Od tada pa do danas, od neuglednog krševitog hercegovačkog mestašca napravljena je turistička Meka. Tako je i danas. Gotovo da nema kuće koja ne nudi sobe za iznajmljivanje, izveštavaju reporteri. Hoteli, velnes-centri, odmarališta, banje, šoping-centri i restorani, niču svakog dana, a u Međugorju se ne može videti auto stariji od dve-tri godine.
Samo iz Velike Britanije (čiji je tiražni list Dejli mejl, sada osudio Čudo) godišnje doputuje nekoliko stotina hiljada ljudi, a iz celog sveta ih je dolazilo još milion. Nikle su crkve, hoteli, apartmani... Za ovom pričom povelo se, do sada, dvadesetak miliona katolika širom sveta.
Na ovaj način izveštava se iz Međugorja, još iz vremena kad se Gospa pojavila. Svi mediji Titove SFR Jugoslavije pratili su čudo. Tek kasnije, pošto su bivše republike zaratile, retki su se usuđivali da otkriju i neke druge činjenice. Pre svega, da je ukazanje Majke Božje dečacima 1981. odmah potvrdio i njihov duhovni staratelj, kasnije, javno nacionalistički nastrojen franjevački fratar Marko Zovko. I da su se njemu pridružili drugi fratri, poput onih iz reda Vlašića.
Prikriveni nacionalizam i ustaštvo, najbolje se vide po tekstovima u novinama koje je i tada izdavala katolička crkva. U njima je odmah posle Čuda, hrvatska Bogorodica proglašena sluškinjom ustaša. Oni su pisali: "Iznad naše mlade i slobodne Hrvatske se pojavila slika djevičanske Majke Božije, kao znak na nebu. Djevica dolazi da posjeti svoju Hrvatsku. Ona želi, u svojoj materinskoj odjeći, da vidi ponovo rođene u Hrvatskoj, upravo pri hiljadugodišnjem jubileju katoličanstva u Hrvatskoj. Ona se ponovo spušta na zastavu naše slobode, da bi zauzela svoje staro mjesto (...) Hrvatska Boga i Marije, iz starih vremena, ponovo je nastala..."
U Srbiji se Gospa za nacionalizam i ustaštvo vezuje od samog početka, od 1981, sudeći bar po tekstu “Gospine Gospe”, koji su novinari Saša Vučinić i Srđan Škoro objavili u tadašnjem tiražnom magazinu “Duga” (17. septembra 1981). Oni su napisali, da je Gospa, (koju su doduše videli i čuli samo dečaci i preko njih slala poruke, svim ostalim vernicima) trećeg dana od pojavljivanja, sakupila grupu ljudi, toliko veliku da deca mediji, više nisu mogli da izvršavaju večernji verski obred, zakazivan u 18,30, kad se Devica Marija, prvi put vizuelizirala u Međugorju. Klinci su se povukli, a krajem jula, isticano je u reportaži, “sve je krenulo drugim tokom. Do tada potpuno religiozni, verski skupovi, skrenuli su u nacionalističke vode. Jednog jutra na mestu Gospinog prikazanja pojavile su se ustaške parole, ispisane po okolnom stenju i kamenju, kao: 'Gospo spasi hrvatski narod, vrati nas u hrvatsku domovinu'. Istaknuti su i ustaški simboli u obliku noža sa okrvavljenom oštricom. Jedna grupa mladića, iz sela Lipno kod Ljubiškog, dolazeći u posetu Gospi, ponela je sa sobom zastavu NDH i pevala pesme posvećene Paveliću i ustašama. A sve vreme fratar Jozo Zovko, iz obližnjeg Međugorja, drži propovedi, pretvarajući predikaonicu u političku govornicu”.
Škoro i Vučinić su skoro vidovito pisali da se iza reči fratra Zovka (kojem je, stoji, “pomagao fratar Fredo Vlašić, uz sufliranje mostarskog biskupa Žanića”), kriju politički govori. Njih su dvojica citirali fra Zovka: “Poslao me Gospodin da otvorim iz tamnice sužnjeve, zatvorenike, robijaše, da ih pustim na slobodu... Zar On nije došao da otvori mene robijaša, tebe robijaša, koji robijamo već 40 godina...” Citirali su i: ”Strah nas je jer su nam čak od automobila zabelježili sve brojeve. Strah nas je jer nemamo mira, strah nas je javno ići misi, slati djecu na vjeronauku, javno štititi svoje interese u životu i društvu. Ne bojte se braćo moja i sestre, ne bojte se”, poručivao je Zovka, i dodavao u svojim propovedima posle ustaškog skupa u julu 1981.: ”Vera nije privatna stvar već je vera ona za koju trebamo trpjeti, moramo je zaljevati krvlju, znojem progona, patnje, nevolja”.
Da bi sve ovo saznali, novinari Škoro i Vučinić, morali su da zatraže pomoć policije iz Čitluka (u to vreme većinski naseljen Srbima), jer je od 11. avgusta 1981. zbog nacionalističkog ispada momaka iz Lipna, na Međugorju bilo zabranjeno bilo kakvo okupljanje. Ljudi tada uopšte nisu bili raspoloženi za razgovor, pisalo je u “Dugi”, s napomenom da je tamošnja opštinska konferencija SSRN-a, (organa vlasti u komunističkoj Jugoslaviji), javno osudila taj skup.
Škoro i Vučinić, koji su se i slikala na mestu Ukazanja, u to vreme strašan kamenjar, još tada su se zapitali: da li je slučajno što se Gospa pojavila u blizini jame gde su sahranjene žrtve ustaša, da li je slučajno što je fra Zovko baš tada počeo da drži svoje politizovane mise, zašto su kao i nešto ranije, na albanskim demonstracijama na Kosovu, isturena deca, i ima li Gospa ikakve veze sa religijom.
“Duga”, i pored toga što je u staroj, Titovoj Jugoslaviji, bila visokotiražni list, baš kao ni policija, ni SSRN, očigledno nije mogla da zaustavi nacionalizam, a još manje veru u pojavu Gospe. Ljudi su iz svih republika, nevezano da li su bili katolici, pravoslavci, muslimani, pa čak i ateisti, odlazili da uzmu grumen zemlje za “ned'o Bog”. Raščulo se pa su i stranci dolazili i to posebnim čarter letovima.
Ali, i pored te “svepriznatosti”, Majka Božja je počinjala da biva sve više Hrvatica. Primera radi, 1. marta 1984. godine, mali franjevački vidovnjaci tvrdili su da im je Ona rekla: "Iz posebnih razloga, ja sam izabrala ovu parohiju i želim da je vodim..."!?
Došle su devedesete, pa onda i rat, a tek nedavno, pošto su suminirani svi ratni zločini na prostoru SFR Jugoslavije, i označena većina onih koji su organizovali genocid, obelodanjena je i činjenica da je Agim Čeku, (koji je 10. marta 2006. godine izabran za premijera južne srpske pokrajine, i za kojim je zbog zločina nad Srbima, raspisana poternica a on je posle svakog hapšenja puštan, jer je hrvatski državljanin), takođe vršljao po Gospinom kraju.
Čeku je dakle, piše u optužnici našeg pravosuđa, jedini hrvatski general čija je jedinica učestvovala u ratnim zločinima u Lici i koji za njih još nije optužen. Njegova Deveta brigada, septembra 1993. uništila je tri srpska sela - Čitluk, Počitelj i Divoselo. Tada je ubijeno ili nestalo stotinak srpskih civila i zarobljenih vojnika. Više od dve hiljade kuća potpuno je uništeno, u čemu je najveću ulogu imala upravo Čekuova artiljerija.
Nedavno je stigla još jedna vest. Na Konferenciji istoročara o Genocidu ustaša od 1941. do 1945. godine, natuknuta je činjenica da je među decom koja su u leto 1981. godine mogla da vide i čuju Gospu, bila i unuka pomenutog ustaškog masovnog ubice Mate Ivankovića.
Sve u svemu, Gospa i mit o njoj trajao je do pre nekoliko nedelja. Na dan kad se obeležavalo 27 godina od njenog pojavljivanja, papa Benedikt DžVI, rešio je da ga sruši. Doduše to je u više navrata lobirao i pre nego što je seo u Svetu stolicu, ali sada mu je pozicija autoritativnija. Zato je iskoristio priliku i posredstvom biskupa Andrea Gema, nekadašnjeg vodećeg egzorciste u Vatikanu, za “Dejli miror” je izjavio: “Sve je to žestoka prevara i delo đavola”.
“To je pravi skandal a Međugorje je vražje delo. Delo sotone” - rekao je biskup Gema najavljujući da će se uskoro obračunati s grupicom koja širi laži zbog zarade: “U Međugorju se sve događa zbog novca. Hodočašća, prodaja suvenira, hoteli... to je vrhunski skandal. Vatikan će se uskoro pozabaviti njima”.
Gema je naglasio i da preko pet milona hodočasnika godišnje poseti Međugorje, od kojih najmanje 100.000 iz Velike Britanije, a da šestoro vidovite dece, danas, kao odrasli ljudi žive u velikim kućama sa teniskim terenima i voze skupe automobile. Jedan od njih je oženjen bivšom miss Sjedinjenih Američkih Država.
“Vatikan posebno strogo osuđuje grupu koja tvrdi da je videla Devicu Mariju”, piše “Dejli miror”, dodajući da je prvi na spisku krivaca za međugorsku satonizaciju, fra Tomislav Vlašić, koji je utemeljitelj udruženja Kraljice Mira, a koji tvrdi da mu se Gospa ukazala nekih 40.000 puta. Kad se danas pročita tekst iz “Duge”, nije teško naslutiti da je Tomislav definitivno potomak onog Freda Vlašića, koji je bio “fra”, i držao politizovane propovedi u vreme Ukazanja, odmah posle Titove smrti.
VLAŠIĆ - ZA VATIKAN - JERETIK
Fra Tomislavu Vlašiću, koji je kao dete video Bogorodicu, a onda nastavio da se bavi svešteničkim poslom za svojim precima, Sveta stolica je zabranila obavljanje svešteničkih poslova i bilo kakav kontakt s članovima molitvene grupe.
“Tomislav ne sme obavljati nikakav pravni, građanski ili kanonski posao, a ukoliko bilo šta želi da radi, mora da traži dozvolu, od generala Reda”, citira biskupa Gema “Dejli miror” i dodaje: “Zabranjeno mu je i dušebrižništvo, propovedanje, ispovedanje drugih, kao i bilo kakav javni nastup”.
Ono šta će možda najviše pogoditi samog fra Tomislava Vlašića jeste nalog da mora ponovo da pohađa teološko-duhovna predavanja, nakon čega će, ponovo na ispit, ne bi li Sveta stolica utvrdila da li je jeretik. Tom odlukom Vatikana pada u vodu tvrdnja koju je Tomislav osamdesetih godina izrekao papi Jovanu Pavlu II da mu je Gospa rekla da je on živi svetac.
KORENI GENOCIDA PO EKMEČIĆU
Tragičan događaj klanja neustaškog življa u hercegovačkoj Čitlučkoj regiji, objavljen je u Zborniku radova s Četvrte međunarodne konferencije o Jasenovcu održane 2007. godine u Banja Luci.
Tamo se u dva rada pominje ovaj genocid koji je tokom Titovog režima bilo zabranjeno pominjati. U Predgovoru, pod naslovom “Korijeni genocida”, koji je napisao dr Milorad Ekmečić, o istoriji genocida 1941-1945, nad Srbima, Židovima i Romima, podvlači se da su ti događaji “iz duboke prošlosti vezani za one motive koji su konstituirali modernu hrvatsku naciju.”
BORBA PAPE BENEDIKTA XVI
Pojavljivanje Gospe u Međugorju nikada nije priznato u Vatikanu, ali nije ni osporavano do ove godine. Papa Jovan Pavle Drugi, nije reagovao na pokušaje današnjeg pape Benedikta Šesnaestog, koji je 1990. godine, kao vatikanski kardinal Ratzinger zabranio hodočašće u Međugorje - pored ostalog i zato što se “Majka Božja, svojim porukama umešala i u jednu svađu između franjevaca i mirnog klera, između fratara i sveštenstva..."
“Naravno da je blasfemično (bogohulno) čak i pomisliti, da se ime Majke Božje zloupotrebljava u privredne i turističke svrhe. Naravno da je patološki, čak i pretpostaviti da su reči “iz posebnih razloga, ja sam izabrala ovu parohiju i želim da je vodim...", ukazanje Bogorodice, rekao je tada papa Benedikt.
GODIŠNJE VIŠE OD MILION POSETILACA
Ukazanje Bogorodice, svake godine u Čitlučku regiju dovede više od milion turista, iako se do Brda ukazanja hodočasnici penju kamenom vrlo strmom stazom, i to nekoliko stotina metara. Reporteri “Dejli mirora” kažu da neki taj put prelaze na kolenima, neki bosi, a mnogima ni ortopedska pomagala nisu prepreka da dođu i mole za pomoć na mestu gde se Gospa ukazala fra Vlašiću i njegovim drugovima.
Od tolike vere, svi žitelji tog kraja su se obogatili a Međugorje se širi van svakog poimanja. “Iako je urbanistički plan, donesen još 1988, njega se ovde malo ko pridržava. Prema tom dokumentu, svetilište i okolina ne bi trebalo da imaju pansione veće od 25 ležajeva, a na svakom koraku su i duplo veći. U Međugorju se i dalje gradi svakodnevno, uprkos opštinskoj odluci o zabrani takvih aktivnosti i zabrani Svete Stolice”.
Inače, ovo mesto, danas ima najviše smeštajnih kapaciteta u čitavoj Bosni i Hercegovini - više od 15.000 kreveta u privatnom i hotelskom smeštaju! Ali, kada je neki katolički praznik, smeštaj u Međugorju treba rezervisati i nekoliko meseci ranije. Inače, noćenje u pansionu košta između 15 i 50 evra, u hotelu između 35-70, a u objektima sa 4-5 zvezdica, naplaćuje se i do 130 evra za noć.
UKAZANJA - PREVARE ILI ISTINE
Ne zna se da li su Ukazanja Bogorodice u drugim delovima sveta bila politički režirana kao ovo u Međugorju, ali hodočasnici širom sveta redovno posećuju čak stotinak mesta. Od uznesenja na nebo do 1400. godine Velika Gospa ukazala se, navodno, 35 puta. U sledeća dva veka, još 56 puta, a od 1600. do 1800. još 31 put. Od 1905. do 1995. prijavljeno je, čak, 295 ukazivanja. Međutim, od svih tih "pojavljivanja", Katolička crkva priznala je 11, a od svetilišta ove vrste, Vatikan prihvata samo Lurd u Francuskoj i mesto Gospe Fatimske u Portugalu.
GOSPA BEZ RUKE
Od kada je Vatikan zvanično zabranio hodočašće u Međugorje, tamo su, nad velelepnim spomenicima hrišćanstva, izgrađenim posle 1981. godine, počeli vandalizmi. Tako je 29. avgusta, jedan italijanski sveštenik, ostao zapanjen, kad je oko 10 sati ujutru, na Brdu ukazanja video da je sa Gospinog kipa otkinuta leva ruka. Sveštenik je ovo prijavio policiji, koja je do podneva istog dana završila istragu, ali mediji do sada nisu preneli ni kako je došlo do oštećenja kipa, niti ko ga je oštetio. Tako Gospa sada podseća na Afroditu s kiparskog Pafosa.
DO TEMELJA SPALJEN 1992. GODINE
Na sajtu Srpske pravoslavne crkve, manastir Žitomislić je predstavljen kao spomenik kulture iz 16. veka, posvećen Blagoveštenju Presvete Bogorodice. Temelji na kojem je sazidan potiču iz petog veka, a 1563. godine, obnovila su ga braća pravoslavnih Srba Miloradović-Hrabren. Pored burne srednjevekovne istorije, ovo se svetilište ipak pamti po tome što su 26. juna 1941. ustaše pobile celo bratstvo manastira, i bacile tela u Vidonjsku jamu na desnoj obali Neretve. Krajem 1941. godine sve konake, osim jedne male zgrade, zapalili su Hrvati i Nemci, pošto su prethodno sve opljačkali, pre svega manastirsku riznicu, arhivu i biblioteku. Manastirska crkva je tada samo čudom Božijim ostala pošteđena.
U nedelju 3. februara 1991. godine u Žitomisliću, u mermernu grobnicu iznad oltara prema istoku, svečano su sahranjene mošti Žitomislićkih novomučenika (izvađenih krajem 1990. iz jame Vidonja), uz službu Srpskog Patrijarha Pavla. Ali polovinom juna 1992. godine, velikom količinom podmetnutog eksploziva, on je miniran do temelja, zajedno sa konacima. Spaljen je čak i grob novomučenika Žitomislićkih monaha. Sestrinstvo, sa igumanijom Evpraksijom i duhovnikom igumanom Jovanom (Nedićem), izbeglo je iz manastira samo nekoliko nedelja pre uništenja. Crkva i stari konak su obnovljeni 2005. godine. |
|
|
|
Hvalisanje
Baj Mile Cecin ljubavnik
Rat svetova
Amerikancima se od Putina priviđa Staljin
Seka Aleksić
Kučići su mi verniji od muškaraca
Međugorje
Gospa izronila iz kostiju ubijenih Srba
Mafija
Narkobosovi bogatiji od Evropske unije
|